Czerwcowa środa była wyjątkowym dniem dla wyrzyskich najstarszych przedszkolaków. Tego dnia dostąpili oni uroczystego pożegnania przedszkola, stając się absolwentami Publicznego Przedszkola nr 1 im. Chatka Puchatka w Wyrzysku. Pani dyrektor Iwona Pacała powitała dzieci oraz przybyłych rodziców, kierując do nich słowa uznania i gratulacje za wytrwałą pracę i zaangażowanie. Podkreślała, że wśród wielu wydarzeń musieliśmy zmierzyć się z nieznanym dotąd doświadczeniem, jakim była pandemia i wspólnymi siłami przetrwać ten wyjątkowy, trudny czas. Życzyła przedszkolakom radości i zadowolenia na czas wakacji oraz powodzenia i uśmiechu w szkole, a rodzicom podziękowała za wsparcie
i zaangażowanie w doskonalenie działania naszej placówki. W uroczystościach brały udział dzieci z grup „Sówki”, „Hefalumpy”
i „Puchatki”, które w piosence i wierszu wyraziły refleksje o czasie spędzonym w przedszkolu, słowa podziękowań w kierunku, nauczycieli, pracowników i rodziców oraz pożegnania całej społeczności przedszkolnej. Wychowawczynie starały się podsumować cały okres pracy, w którym intensywny rozwój dzieci pokazuje wielkie zmiany. Czas edukacji przedszkolnej daje zadowolenie i radość z możliwości udziału w kształtowaniu wszechstronnego rozwoju dzieci. Pozwala doświadczyć przyswajania przez nich elementarnych reguł życia społecznego oraz wykształcić potrzebne umiejętności, przygotowując do kolejnego etapu życia, jakim jest szkoła. Nauczycielki z trudem powstrzymywały łzy wzruszenia, które pojawiały się też w dziecięcych oczkach i na twarzach rodziców. Pożegnanie to trudny moment po latach wspólnego obcowania, współdziałania i nauki, co podkreślili także rodzice absolwentów, dziękując wychowawczyniom i pracownikom przedszkolaka wspólnie spędzone lata.
WSZYSTKIM ZA WSZYSTKO DZIĘKUJEMY, ŻYCZĄC BEZPIECZNYCH, RADOSNYCH WAKACJI ORAZ POMŚLNOŚCI, WYTRWAŁOŚCI I ZADOWOLENIA Z NOWYCH SZKOLNYCH DOŚWIADCZEŃ!
Poranek czerwcowy słonkiem przystroił nasze przedszkole.
My dziś ubrani świątecznie we wspólnym stajemy kole.
Dziś nasze twarze maleńkie ogarnia tęsknota i żal.
Tak miło tutaj i pięknie, lecz czeka nas inna dal.
I nigdy nie zapomnimy jak dobrze było w tym kole.
Chociaż do szkoły idziemy w sercu zostanie przedszkole.
